Hakikat Itu
Aku dan kau
Antara kita?
Ye, aku jawab ye..
Adakah tidak cukup jelas ,
Aku temangu- mangu sendirian..
Menerima hakikat itu..
Menelan sendirian kepahitan yg kau suakan..
Sehingga aku kaku menerima deria rasa itu..
Kita? ? ?
Tiada istimewa melainkan kawan..
Huhhhh?
Begitu mudah kau mencampakkan aku..
Adakah kau sedar ?
Akan berderainya sekeping hati ..
Adakah kau lihat ?
Akan kemusnahan sebuah kehidupan. .
Adakah kau rasa?
Akan keluluhan sebuah perasaan..
Semestinya, tidak kau peduli akan hakikat itu..
Kata- kata itu?
Sungguh mudah kau lemparkan..
Tepat memanah ke hati..
Tepat tertusuk ke jiwa..
Kau !
Mana hati budi mu?
Mana akal kewarasan mu?
Ke mana kau sembunyikan ? Atau ..
Kemana kau buangkan ?
Sungguh mudah kau lakukan..
Tanpa sekelumit rasa bersalah..
Aku?
Atas alasan apa aku di sini?
Atas alasan apa aku menunggu?
Tangisan?
Masih sudikah air mata inI mengalir?
Air mata ini masih setia bersama
mengharungi seharian insan bergelar "aku"..